“இந்த ஒல்லியான கதை ஓடுமா?” என்று வசனம் எழுதிய சுஜாதாவுக்கே சந்தேகம்! படம் ஹிட்டானதும் முதலில் ஆச்சரியப்பட்டவர் அவரே…
1998-ல் வெளியான ‘கண்ணெதிரே தோன்றினாள்’ 90களின் முக்கியமான காதல்–நட்பு படங்களில் ஒன்று. பிரசாந்த், சிம்ரன், கரண் மூவரையும் சுற்றி நகரும் இந்தக் கதையை இன்று பார்த்தால் மிகவும் எளிமையானதாகவே தெரியும்.
நண்பனின் தங்கை என்று தெரியாமல் ஒரு பெண்ணைக் காதலிக்கும் இளைஞன்; பின்னர் நண்பனுக்கு காதல் மீது வெறுப்பு இருப்பது தெரிய வந்ததும் தனது காதலை மறைத்துக் கொள்கிறான்.
காதலிக்கும் பெண்ணும் தனது அண்ணனிடம் உண்மையை சொல்லாமல் இருக்கிறாள். இந்த எளிய முடிச்சை வைத்துத்தான் புதுமுக இயக்குநர் ரவிச்சந்திரன் முழுப் படத்தையும் உருவாக்கியிருந்தார்.
இந்தப் படத்திற்கு வசனம் எழுதியவர் சுஜாதா என்பது இன்றைய பல ரசிகர்களுக்கே தெரியாமல் இருக்கலாம்.
ஆனால், இன்னும் ஆச்சரியமான விஷயம், கதையை முதலில் கேட்டபோது சுஜாதாவுக்கே அதன் வணிக வெற்றி மீது பெரிய நம்பிக்கை வரவில்லை.
பின்னாளில் இந்தப் படத்தைப் பற்றி எழுதியபோது, கதையை நேரடியாகவே “ஒல்லியான கதை” என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
வசனப் பணிகளைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தபோதும் “இது ஓடுமா?” என்ற சந்தேகம் தனக்கு இருந்ததாக அவர் வெளிப்படையாக கூறியிருக்கிறார்.
இவ்வளவு பெரிய வெற்றி பெறும் என்று படத்திற்கு வசனம் எழுதியவருக்கே அப்போது தோன்றவில்லை.
ஆனால், படம் வெளியான பிறகு நடந்தது சுஜாதாவின் கணிப்புக்கு நேர்மாறானது. படம் வெற்றி பெற்ற செய்தியைக் கேட்டபோது ஆச்சரியப்பட்டவர்களில் தானும் ஒருவன் என்று அவர் பின்னர் எழுதியிருக்கிறார்.
அதற்கான காரணத்தையும் சுஜாதா சுவாரசியமாக பதிவு செய்துள்ளார்.
கதை எவ்வளவு எளிமையாக இருந்தாலும், இறுதிக் காட்சியில் நண்பன் உண்மையைப் புரிந்து கொள்ளும் விதமும், காதலையும் நட்பையும் எதிரிகளாகக் காட்டாமல் முடித்த விதமும் பார்வையாளர்களுக்கு மனநிறைவைக் கொடுத்ததாக அவர் கருதினார்.
குறிப்பாக கரண் பேசும் “நட்பு வேறு… துரோகம் வேறு” என்ற எண்ணமே கிளைமாக்ஸின் முழு அர்த்தத்தையும் மாற்றியது.
பிரசாந்த்–சிம்ரன் இணைந்து நடித்த முதல் படம் இதுதான். ‘ஜீன்ஸ்’ வெற்றிக்குப் பிறகு வந்த இந்தப் படம் பிரசாந்துக்கு தொடர்ந்து இன்னொரு பெரிய வெற்றியைக் கொடுத்தது.
அதன்பிறகு ‘ஜோடி’, ‘பார்த்தேன் ரசித்தேன்’, ‘தமிழ்’ என இருவரும் தொடர்ந்து பல படங்களில் இணைந்தனர்.
இன்று பிரசாந்த்–சிம்ரன் ஜோடியை 90களின் நினைவுகளுடன் ரசிகர்கள் இணைத்துப் பார்க்கிறார்கள் என்றால், அதற்கான முதல் பெரிய தொடக்கம் ‘கண்ணெதிரே தோன்றினாள்’.
அதே நேரத்தில் காதலை வெறுக்கும் நண்பனாக நடித்த கரணுக்கும் இந்தப் படம் மிகவும் நினைவில் நிற்கும் கதாபாத்திரங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது.
படத்தில் சின்னி ஜெயந்த் நடித்த வேடத்திற்கும் ஒரு சிறிய சுவாரசியம் இருக்கிறது.
படத்தில் தனது காட்சிகள் அதிகம் இருக்காது; ஆனால் கதையின் முக்கியமான திருப்பத்தில் தனது பாத்திரத்திற்கு இடம் இருக்கும் என்று அவர் கூறியதாக தயாரிப்பு வட்டார நினைவுகள் பதிவாகியுள்ளன.
சாதாரணமாக நடிகர்கள் இப்படிச் சொன்னால் விளம்பரத்துக்காக சொல்கிறார்கள் என்று நினைக்கலாம். ஆனால் ‘கண்ணெதிரே தோன்றினாள்’ படத்தில் சின்னி ஜெயந்தின் பாத்திரம் உண்மையாகவே கடைசியில் கதையின் திசையை மாற்ற உதவும் இடத்தில் வருகிறது.
சிறிய கதாபாத்திரத்தைக் கூட கிளைமாக்ஸுக்கான முக்கியக் கருவியாக பயன்படுத்தியிருந்தது ரவிச்சந்திரனின் திரைக்கதையின் இன்னொரு பலம்.
படத்தின் பாடல்களில் நடந்த ஒரு சம்பவம் இன்னும் சுவாரசியமானது. தேவா இசையில் வைரமுத்து எழுதிய ‘ஈஸ்வரா… வானும் மண்ணும்’ பாடலை உதித் நாராயணன் பாடினார்.
அதில் வைரமுத்து “பிரியமான பெண்ணை ரசிக்கலாம்” என்று எழுதியிருந்த ஒரு வரியை, தமிழ் தெரியாத உதித் நாராயணன் தவறாக “பெரியம்மா பெண்ணை ரசிக்கலாம்” என்று பாடியிருக்கிறார்.
அந்த உச்சரிப்பை கேட்ட வைரமுத்து உடனே ரெக்கார்டிங் அறையின் கதவைத் தட்டி தவறை சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார். பின்னர் அந்த வரி சரியாக மீண்டும் பதிவு செய்யப்பட்டது.
இன்று பாடலை சாதாரணமாக கேட்கும் ரசிகர்களுக்கு, ஒரு கட்டத்தில் அதன் அர்த்தத்தையே மாற்றக்கூடிய அளவுக்கு இந்தச் சிறிய உச்சரிப்பு தவறு நடந்தது தெரிய வாய்ப்பில்லை.
‘சலோமியா’, ‘சின்னச் சின்னக் கிளியே’, ‘சந்தா ஓ சந்தா’, ‘கனவே கலையாதே’, ‘ஈஸ்வரா’ என படத்தின் பாடல்கள் அப்போது இளைஞர்களிடம் பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றன.
குறிப்பாக நட்பை மையமாக கொண்ட ‘ஈஸ்வரா’ பாடல் படத்தின் கதையுடனேயே நெருக்கமாக இணைந்தது.
காதல் படத்தின் வெற்றிக்கு பாடல்கள் மட்டும் காரணம் அல்ல என்றாலும், தேவாவின் இசை அந்தக் கதையை திரைக்கு வெளியிலும் நீண்ட நாட்கள் உயிரோடு வைத்தது.
ஒரு பக்கம் சுஜாதா “கதை மிகவும் எளிமை” என்று நினைத்திருக்க, மற்றொரு பக்கம் வசனம், இசை, நடிகர்கள், கிளைமாக்ஸ் அனைத்தும் சேர்ந்ததுதான் அந்த எளிய கதையை பெரிய வெற்றியாக மாற்றியது.
அந்த வெற்றியின் தாக்கம் தமிழுடன் நின்றுவிடவில்லை. ‘கண்ணெதிரே தோன்றினாள்’ கதை தெலுங்கில் ‘மனசுலோ மாதா’, கன்னடத்தில் ‘ஸ்நேஹலோகா’, மலையாளத்தில் ‘தோஸ்த்’, வங்காளத்தில் ‘சங்கே’ என பல மொழிகளில் மறுஉருவாக்கப்பட்டது; பல ஆண்டுகள் கழித்து மராத்தியிலும் ‘ஃப்ரெண்ட்ஸ்’ என்ற பெயரில் சென்றது.
மிகவும் சிக்கலான திரைக்கதை இல்லாத ஒரு காதல்–நட்பு கதை பல மொழிகளுக்கும் சென்றது, சுஜாதா பின்னர் கூறிய “வலுவான முடிவு” பற்றிய கருத்துக்கு இன்னொரு சான்றாகவே பார்க்கலாம்.
படத்தின் இயக்குநரான ரவிச்சந்திரனுக்கும் இதுவே முதல் படம். முதல் படத்திலேயே பெரிய தொழில்நுட்பக் காட்சிகளையோ சிக்கலான கதையையோ தேடாமல், “ஒரு நண்பனிடம் அவன் தங்கையை காதலிப்பதை சொல்ல முடியாத சூழல் வந்தால் என்ன ஆகும்?” என்ற ஒரே கேள்வியைப் பிடித்துக் கொண்டார்.
அதற்கு சுஜாதாவின் அளவான வசனம், தங்கர் பச்சானின் கேமரா, தேவாவின் இசை, பிரசாந்த்–சிம்ரன்–கரண் நடிப்பு ஆகியவை சேர்ந்தபோது படம் எதிர்பாராத அளவுக்கு வேலை செய்தது.
‘கண்ணெதிரே தோன்றினாள்’ சொல்லும் சினிமா பாடம் எளிமையானது. ஒரு கதையில் எத்தனை திருப்பங்கள் இருக்கிறது என்பதைக் காட்டிலும், கடைசியில் பார்வையாளர் எந்த உணர்வுடன் திரையரங்கை விட்டு வெளியே வருகிறார் என்பதுதான் சில நேரங்களில் முக்கியம்.
அதை படத்திற்கு வசனம் எழுதிய சுஜாதாவே பின்னர் ஒப்புக்கொண்டிருப்பதுதான் இந்தப் படத்தின் திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் மிகச் சுவாரசியமான கதை.
நன்றி: முகநூல் பதிவு